امروز : سه شنبه ۱۳۹۶/۰۱/۸ می باشد.

کشاورزی در جزیره قشم

%da%a9%d8%b4%d8%a7%d9%88%d8%b1%d8%b2%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%ac%d8%b2%db%8c%d8%b1%d9%87-%d9%82%d8%b4%d9%85

کشاورزی در جزیره قشم

کشاورز به آب و زمین وابسته است. سست و ضعیف بودن خاک و کمبود آب در جزیره و دشواری تأمین آب شیرین برای کشت و ورز دست و بال کشاورزان را در فعالیت های زراعی بسته و دام های آنها را از چراگاه های سبز و زمین های پر پوشش گیاهی محروم کرده است. احتمال بارندگی در جزیره دو یا سه بار در سال، معمولا در اواخر پائیز و اوايل زمستان است. کشاورزان از آب بارانی که در چاه ها و گودالها گرد می آیند برای آشامیدن و آبیاری مزارع و نخلستانهای خود بهره می جویند. باران می بایستی به موقع ببارد. بارش زودتر از اواخر پائیز به کشتزارهای زارعان زیان می رساند. بارشهای نابه هنگام هم فرصت رویش و بالش را از دانه های کشتهٔ زارعان میگیرد.

زمین جزیره به دولت تعلق داشت و از اراضی خالصه به شمار می رفت. بنابر قانون و مقررات مربوط به زمین های خالصه، عرصهٔ زمینهای خالصه از آن دولت و اعیانی آنها، یعنی درخت و محصول و خانه و دکان و هر نوع ساختمان، از آن مردم جزیره بوده است.

نوربخش به نقل از کتاب قشم جزیره ای آشنا، نوشتهٔ رحمت الله پاکدامن، می نویسد: در سال ۱۳۴۱ شمسی، پس از اجرای برنامهٔ اصلاحات ارضی، زمینهای خالصهٔ جزیره به وزارت تعاون و امور روستاها واگذار شد. در ۱۳۵۰ شمسی، این وزارتخانه زمین های زراعی را به کشتکاران زمین ها واگذاشت و به نام همه آنها سند مالکیت بر زمینهای زراعی صادر کرد. حد میانهٔ زمین واگذاری به هر کشاورز حدود ۳ هکتار بود.

همو بنابر گزارش توجیهی اجرای قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری در ۱۳۶۵، آماری از زمین های کشاورزی جزیره به این شرح میدهد: « کل زمینهای کشاورزی ۱۷۱۱ هکتار آبی ۱۲۷۷ هکتار دیم، کلی زمینهای آیشی ۵۹۵ هکتار آبی و ۲ هکتار دیم، و مساحت کاشت مجدد و زیردرختی ۳ هکتار آبی» است.

شیوهٔ کشت و ورز هنوز سنتی است. بیشتر کشاورزان از ابزار و وسایل ابتداعی و ساده در کشت، درختکاری، باغداری و آبیاری استفاده می کنند.

 

آخرین مطالب